Σάββατο 25 Απριλίου 2009

The engineer...

http://www.youtube.com/watch?v=znPnvXZ6-xw

Your mother's on your side
Your daughter painted white
Your father's awkward frown
Your hometown burning down

I built everything you can see from here
I am the engineer
All inside of me
Really is veneer
The surface made of fear
But somewhere north of here
You will find me dear
Walking in the snow
You can think of me
From your town below...

I don't know what this means
But did you take it in
Into your head that I
Could find you in the night

We built everything you can see from here
We are the engineers
All inside of us
Really is veneer
Our surface made of fear
But somewhere north of here
You will find us dear
Walking in the snow
You can think of us
From your town below

What does love mean
When it's made by a machine?

Επέστρεψα με ενα τραγούδι απο τους De Rosa, που έγινε ενα απο τα αγαπημένα μου... Δεν έχει σημασία η απόσταση λοιπόν, αλλά... γίνεται να υπάρξουν συναισθήματα μέσα απο μια μηχανή; Αυτό αναρωτιέμαι κι εγώ τελικά...

Πέμπτη 16 Απριλίου 2009

Πολλές σκέψεις, λίγος χρόνος...

Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009

Μύρισε Άνοιξη...







Πως.... ένα τοπίο,
μια εικόνα
μπορούν να σου δώσουν απλόχερα
μια στιγμή χαράς...

Τρίτη 3 Μαρτίου 2009

Στέρεψαν οι λέξεις. Τόσος καιρός με σκιές. Πλάθω με την φαντασία μου τα πρόσωπα γύρω μου, όπως τα θέλω που η πραγματικότητα με απατά. Αφήνω πίσω μου όμως την απασιοδοξία γιατί είμαι ζωντανή, απλα ζωντανή. Θέλω να βλέπω μια αληθεία, όποια κι αν είναι, δεν τη βλέπω αλλά θα τη δω. Στέρεψαν οι λέξεις.

Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2009

Τα παράθυρα...


Σ' αυτές τις σκοτεινές κάμαρες, που περνώ
μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ
για νάβρω τα παράθυρα. -- Οταν ανοίξει
ένα παράθυρο θάναι παρηγοριά. --
Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ
να τάβρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρώ.
Ισως το φως θάναι μια νέα τυραννία.
Ποιός ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1903)


Ποιός ξέρει ποιά καινούρια τυραννία με περιμένει, ανοίγοντας το παράθυρο που τόσα χρόνια περιμένω... Μπορεί η ελπίδα να πεθαίνει πάντα τελευταία, το όνειρο όμως ποτέ...