Περιμένω...

...το μέλλον που έρχεται μετά τις πανελλήνιες με ανυπομονησία!
Κάποιοι τα βλέπουν όλα απαισιόδοξα, κάποιοι διαρκώς αισιόδοξα,
μα η Ελένη είναι στο ενδιάμεσο και το μόνο που βλέπει είναι φως.
Παρά τις δυσκολίες που ήρθαν,
παρά τις δυσκολίες που θα ακολουθήσουν,
βλέπω μόνο φως.

Ο κήπος του προφήτη...

"Τα παιδιά σας δεν είναι παιδιά σας.
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας
της Ζωής για τη ζωή.
Έρχονται στη ζωή με τη βοήθειά σας,
άλλα όχι από σας,
Και μ' όλο που είναι μαζί σας,
δεν ανήκουν σε σας.

Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας,
όχι όμως και τις ιδέες σας,
γιατί αυτά έχουν τις δικές τους ιδέες.
Μπορείτε να στεγάσετε το σώμα τους,
όχι όμως και την ψυχή τους,
γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του
αύριο, που εσείς δεν μπορείτε να επισκεφτείτε,
ούτε στα όνειρά σας.

Μπορείτε να προσπαθήσετε να τους μοιάσετε,
αλλά μη γυρεύετε να κάνετε αυτά να
σας μοιάσουν.
Γιατί η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω
και δε σταματά στο χθες.

Εσείς είστε τα τόξα απ' όπου τα παιδιά
σας σα ζωντανά βέλη θα τιναχτούν μπροστά
Ο τοξότης βλέπει το σημάδι πάνω στο
μονοπάτι του άπειρου, και σας λυγίζει με τη
δύναμή του ώστε τα βέλη του να τιναχτούν
γοργά και μακριά.

Το λύγισμά σας στο χέρι του τοξότη ας
είναι για σας χαρά.
Γιατί όπως αυτός αγαπά τα βέλη που πετουν,
έτσι αγαπά και τα τόξα που είναι σταθερά..."

Ενα απόσπασμα απο το βιβλίο "Ο κήπος του προφήτη" του Χαλίλ Γκιμπράν,
οπου μιλάει για τα παιδιά, για τα παιδιά που δεν ανήκουν σε κανέναν.
Μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ:
http://www.easy-share.com/1904724671/Χαλίλ Γκιμπράν - Ο Προφήτης & Ο Κήπος.pdf

Η λειτουργίας μας...

Συχνά έχω πολλές απορίες, ειδικά για την ερμηνεία των λέξεων... Σήμερα δεν είχα απορία αλλά περιέργεια για το πώς μπορεί ενα λεξικό σε λίγες μόνο γραμμές να προσδιορίσει τη λέξη ζωή.
Ανατρέχοντας λοιπόν διάβασα πολλές ερμηνείες αλλα θα σταθώ σε δύο:
*η κατάσταση που διαφοροποιεί τα ενόργανα όντα από τους άψυχους οργανισμούς.
*η λειτουργία ενός προϊόντος.

Δηλαδή ενας άνθρωπος για να μπορεί να θεωρηθεί οτι ζει θα πρέπει να λειτουργεί, να είναι ενεργός, να διαφοροποιείται απο τα αντικείμενα που δεν έχουν ψυχή, που δεν έχουν ενέργεια και αυτό συνεπάγει τη ζωή. Είναι όμως τόσο απλό;
Συνεχίζω το ξεφύλλισμα και ως αντώνυμο παραθέτει τον θάνατο. Μμμμ... μήπως όμως είναι η αδράνεια; Ο ανεκμετάλλευτος χρόνος; Η μη λειτουργία μας; Η απάθεια;

Αυτά αναρωτιόμουν ώσπου με πήρε το βράδυ...

Και όπως λέει και ο Καζαντζάκης:
"Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο, καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή."

The engineer...

http://www.youtube.com/watch?v=znPnvXZ6-xw

Your mother's on your side
Your daughter painted white
Your father's awkward frown
Your hometown burning down

I built everything you can see from here
I am the engineer
All inside of me
Really is veneer
The surface made of fear
But somewhere north of here
You will find me dear
Walking in the snow
You can think of me
From your town below...

I don't know what this means
But did you take it in
Into your head that I
Could find you in the night

We built everything you can see from here
We are the engineers
All inside of us
Really is veneer
Our surface made of fear
But somewhere north of here
You will find us dear
Walking in the snow
You can think of us
From your town below

What does love mean
When it's made by a machine?

Επέστρεψα με ενα τραγούδι απο τους De Rosa, που έγινε ενα απο τα αγαπημένα μου... Δεν έχει σημασία η απόσταση λοιπόν, αλλά... γίνεται να υπάρξουν συναισθήματα μέσα απο μια μηχανή; Αυτό αναρωτιέμαι κι εγώ τελικά...

Πολλές σκέψεις, λίγος χρόνος...