Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

C' est la vie...

Έτσι είναι η ζωή λοιπόν;

Κρυβόμαστε όλοι πισω απο τη φράση αυτή και βολευόμαστε...
Βολευόμαστε και έρχεται η μέρα που ξυπνάμε και κοιτάζουμε γύρω μας, και τι βλέπουμε;
Ενα κόσμο γεμάτο όνειρα, που άλλοι έκαναν για μας, που άλλοι φρόντισαν... Πρώτα έρχεται η απογοήτευση και ύστερα ξεχνιέται και αυτό το συναίσθημα, όπως όλα αυτά που έχουν στιβαχθεί σε μια γωνιά, όλα αυτά τα χρόνια...
Φταίει η κοινωνία; Φταίει το κράτος;
Όχι φίλε μου... Φταις εσύ και ο μίζερος κόσμος σου, που δεν παίρνεις τη ζωή στα χέρια σου, που έπαψες να προσπαθείς, που έπαψες να ζεις... Που κοιμάσαι το βράδυ, μη έχοντας γευτεί την πληρότητα της ημέρας σου, της δικής σου ημέρας, που "ξυπνάς" ξανά χωρίς σκοπό. Και ξανά και ξανά και ξανά... Γιατί;

Γιατί έτσι είναι η ζωή λοιπόν...

3 σχόλια:

kioy είπε...

καλώς επέστρεψες!

Το καβούκι του ανθρώπου, μεταμφιεσμένο σ' ένα ευησηχασμένο σπίτι, μια βολική εργασία και μια ανιαρή καθημερινότητα, είναι αυτό που 'χει εδραιωθεί πλέον στη θέση της ζωής.

Ας καταλάβουμε ότι η τηλεόραση, το internet, ο αθλητισμός, το τραπέζι κλπ είναι άχρωμα. Είναι η δική μας χρήση που τους δίνει χρώμα.

Και η ζωή από μόνη της είναι ανυπόστατη. Την υπόσταση εμείς τη δίνουμε με την επιλεγμένη ζούσα χρονικότητα.

Γιατί η καθημερινότητα δεν είναι κάτι ανιαρό, κάτι μεταφυσικά επιβεβλημένα βαρετό.

Καθημερινότητα: ο τρόπος που διαχειρίζεσαι το χρόνο σου. Τόσο απλά!

Φιλί!

*Dreams within the twilight* είπε...

Έτσι!! Πες τα!!
Αυτή η φράση είναι η χειρότερη που έχει υπάρξει ποτέ...Έχω κάνει άπειρες συζητήσεις για αυτήν...Άχτι την έχω!!

Καλημέρες!!!

Ν.

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ.ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΕΡΙΚΟΙ ΟΧΙ ΟΛΟΙ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΓΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΕΞΟΥΝ ΤΙΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ Η ΖΩΗ ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΤΙΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ.
ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ.